Het is weer eventjes geleden, ik weet het, sorry, maar het is zo ongelooflijk druk met presentaties, papers, reports .... Oké oké, ook wel weer een beetje mijn eigen schuld omdat ik dit weekend zoveel geweldige dingen moest meemaken.
Op zaterdag was het duik-dag. Ik begin het al zo'n beetje gewoon te worden en het is niet meer zo heel eng als in het begin. Deze keer was ik maar een klein beetje in paniek toen ik opeens bij elke ademhaling ook een slok water binnenkreeg omdat het membraan van de regulator (het ding in je mond) verstopt was, gewoon even op kloppen en het is weer gemaakt :D. Helaas was de dag ervoor storm geweest en was het water heel troebel en de zee te wild en moesten we bijgevolg weer in de haven blijven. Maar dat is zeker niet erg want er is meer dan genoeg te zien daar!
Na het duiken nam onze duik instructeur ons mee naar het huis van zijn broer om ons te tonen hoe ze de SIDRA hier maken. We proefden ook van de mega-vers-geperste zoete sidra, een soort dik appelsap.... hmm ongelooflijk lekker!!!
Zondag hadden we besloten om met een paar meiden te gaan paardrijden!! whoohoo!! We moesten al vroeg vertrekken omdat het wel een eindje met de bus was en we de vertrekplaats nog moesten zoeken etc etc. We moesten eerst naar het hoofdkantoor gaan om te betalen en toen begonnen ze uit te leggen hoe we naar de manege moesten gaan blablabla .. hu geen auto? oei! ai! ... oké dan bestellen we maar een taxi :-D. We waren ongeveer twee uur te vroeg aan de manège, maar geen probleem er was een super schattig cafeetje vlakbij waar we gezellig buiten konden zitten in het zonnetje... Een paar meiden hadden cakes gebakken (eentje was jarig) en we dronken een koffietje. Daarna slenter slenter terug naar de manege en om aan onze twee-uur-wandeling-te-paard-door-de-picos-de-Europa te beginnen. De paardjes waren echt super schattig en braaf. Die van mij was wel wat zenuwachtig maar luisterde heel erg goed, wat wel aangenaam was want ik kon compleet ontspannen rondkijken naar de bergen. We wandelden door velden, op smalle paadjes, stopten voor een sidra, wandelden verder en ging zelfs door een rivier... en waren super teleurgesteld toen we weer aankwamen.
Danae, Birthday-girl
schattigste puppie ooit eet mijn mouw op
Maandag: D-DAY: EINDELIJK: ***RUTA DEL CARES***
Het duurde enkele weken (en enkele mislukte pogingen) maar we kregen het dan uiteindelijk toch voor elkaar: we gingen met 14 man sterk naar de Ruta del Cares, waarschijnlijk een van de meest bekende wandelingen in Asturias: Wondermooi en super easy :-D.
We huurden drie auto's (daar zat het probleem van de vorige mislukte pogingen) en reden veel te laat in de ochtend naar Poncebos om aan onze 23km lange sprookjes tocht te beginnen. En het was echt super mooi, met de bergen overal rondom en de rivier beneden in de vallei ... hmm, zooooo mooooi hier :-D
ik zal maar niet te veel vertellen en gewoon veel foto's zetten zeker:
Maar na zo een geweldig (verlengd) weekend komt helaas een ongelooflijk zware studeer week ... dus ik ga nu weer aan de slag, tot de volgende! Doei!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten